Metaaldetectie site van vijf zoekers uit Friesland - Vondst Verhalen - Metaaldetectie site van vijf zoekers uit Friesland - ouweduiten.nl

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Metaaldetectie site van vijf zoekers uit Friesland - Vondst Verhalen

.

"Tsjong ?.. Ik had de ring al opgegeven !!... "Vondst van Jan.

Het was Vrijdag 8 Juni 2007.

Ik kwam uit mijn late dienst en mijn maat Gerrit vroeg aan me of ik bereid was een gouden ring op te sporen. Ik zei "ja natuurlijk wil ik dat". Gerrit legde me uit dat ie samen met zijn collega in een tuin bezig waren en de tuin met zand hadden op gehoogd. Ook wist Gerrit me te vertellen dat er ongeveer 4 Kuub aan zand was verkruit en dat de ring ergens tussen de 25 m2 aan zand moest liggen. Ik vroeg aan Gerrit hoe hoog ze het hadden op gegooid maar dat was zo'n 25 cm vertelde hij me.

Een dag Later 9 Juni ben ik met Gerrit naar Bolsward vertrokken om te proberen de gouden ringetje op te sporen. Gerrit vertelde me onderweg dat dit ringetje een sieraad was met een herinnering. Deze ring was samen met nog een ring gekocht in Grieken land op vakantie. De verliezer van de ring vond het jammer dat hij hem verloren had omdat zijn goede maat de andere ring nog wel had en dat ze samen de ring na 5 a 6 jaar nog dragen. Na een vijftien minuten rijden waren we in Bolsward. Ik heb de zoekstok en koptelefoon en schep uit de auto gepakt en naar de plek toe gelopen.

Ik zag een zandbed van zo'n 25 m2 en dacht deze ring hebben we zomaar. Na wat afstelling van mijn Minelab explorer II  begon ik te zoeken. Op een moment stuit ik op een zwaar stuk ijzer. Ik dacht "Oh oh.. Dit is niet te hopen !"  als er veel ijzer in de modder ligt kan het nog wel even duren. Of het word helemaal niets. Maar wat bleek nou, er stond een metalen lijn paal in de heg die ik niet zo snel had gezien. Pfff.... Gelukkig maar anders kwam het niet goed dacht ik.

Na een 10 Minuten  rustig zoeken cm voor cm kreeg ik een misselijk makend piepje. Een piepje dat je gelijk herinnerd of het zilverpapier is. Ik steek voorzichtig de schep in het zand en na 2 halen had ik de gouden ring. Gerrit was met de eigenaar van dat huis aan het praten over zijn tuin en riep hun dat ik hem al gevonden had. "Wauw dat is snel ?" zei Gerrit "Ik bel mijn collega even op dat we ring hebben gevonden. De Eigenaar van het huis vroeg aan Gerrit "Weet hij wel dat jullie naar zijn ring zoeken ?" "Nee".. Zei Gerrit. De Eigenaar van de ring was nog aan het werk waar Gerrit ook werkt. En we zijn even naar zijn werk geweest zodat hij de ring in ontvangst kon nemen.

Toen zijn collega naar buiten kwam zag ik een zwaar verbaasde gezicht. De eigenaar van de ring zei tegen mij "Tsjong?.. Ik had de ring al opgegeven". Met andere woorden die zie ik nooit weer. Maar Goed.. Het ringetje is terug bij zijn blije eigenaar. Het is niet alleen dat de eigenaar blij is met zijn verloren Sieraad maar het is voor de vinder ook prachtig om iemand op deze manier kan helpen.

Bennie, Emiel, Jan, Bert Jan en Martin... www.ouweduiten.nl

.

" Een Verloving ring van Bijna Tachtig Jaar... "Vondst van Emiel.

Het was Zondag 11 Februari 2007, Emiel en Bennie waren samen weggegaan te zoeken. Het was vrij slecht weer en ze besloten maar in de buurt van IJlst te blijven. Na een 15 min Rijden zagen ze een leuk akkertje. Ze stapten uit de auto en liepen eerst even naar de boer toe om te vragen of ze wel op die akker mochten zoeken. De eigenaar van die akker vond het wel goed. Maar gaf een indruk van "daar valt toch niks te vinden". Na een uurtje zoeken vonden ze veel scherven zoals pijpenkopjes en veel pijpen steeltjes. Ook andere aardewerk lag er veel op deze akker. Na een aantal ouweduiten en vingerhoedjes, gespen vond Emiel een Gouden Trouwring. De Trouwring is duidelijk van een Man geweest omdat het een vrij grote Ring is. Hij paste ons alle 4 gemakkelijk. In de Trouwring Staat het volgende . J A 13-10-27 . Dat zou betekenen dat de Mensen op 13-10-2007 - 80 Jaar getrouwd zouden zijn. Emiel schatte de eigenaar van het land zo'n 40 jaar oud. De vader van de eigenaar zou dan misschien zo'n 60 a 70 jaar moeten zijn en als de eigenaar van de ring nog zou leven dan zou hij rond de 100 jaar moeten zijn. Dus we dachten dan is de ring vast van zijn Opa geweest. Emiel had bij de vondst al gezegd dat ie wou proberen om de rechtmatige eigenaar te vinden en hem terug te geven aan een familie lid.


25 Februari 2007, 2 weken later ging Emiel en ik (Jan) naar de boer waar hij de ring had gevonden. We kwamen bij de deur en helaas de Mensen waren niet thuis. We zijn weer in de auto gestapt en zijn even wezen te akkers spotten of te wel zoeken naar een mooi akker voor de volgende keer. Na een anderhalf uurtje zijn we terug gereden en toen waren de mensen wel thuis. Toen we uit de auto stapten dachten de eigenaar en de eigenares "Die zijn gek ?? Gaan die met dit weer zoeken ?? " Ze hadden dus niet verwacht wat we ze wilden laten zien.

Op het moment toen we bij de deur kwamen zei emiel .. "Praat jij maar Jan, Jouw Fries is beter dan de mijne hihi" Ik zei "Ja goed !". De Boer kwam bij de deur en vroeg aan hem of hij nog wist dat er 2 weken geleden is gezocht op zijn akker. Dat wist de man nog wel. Ik zei tegen hem of hij de letters J A ook bekend in de oren voorkomt. Om het even wat voor hem duidelijker te maken vroeg ik hem of hij een Oma of een Opa met die letters een naam heeft. Dat wisten ze even niet en toen zei ik de datum 13-10-27 De Vrouw vertelde dat er een Familie lid geboren was op 13-10 . Ze wisten het even beide niet en de man belde een Oud Familie lid op en vertelde wat er was gevonden. Na een 5 minuten kwam er een naam op tafel "Joukje Akkerman". Na een half uurtje bellen kwam de man met het volgende verhaal.

De initialen in de ring Duiden inderdaad op "Joukje Akkerman" Deze vrouw is geboren op 13-10-1907 . Ze is verloofd op 13-10-27 toen ze dus 20 jaar was. Dus deze vondst was geen Trouwring maar een Verloving ring. "Joukje Akkerman" is getrouwd op ??-??-1929. Misschien ook wel op 13-10 maar dat weten we niet zeker. We zijn nog een aantal dingen aan het uitzoeken en zelfs de eigenaar van het akkertje steunt ons daar bij. De Ring is aan de boer gegeven en we zeiden dat hij maar even moet zien wat ie er mee wilt doen. Misschien heeft J A nog kinderen in leven die de ring graag wilt hebben. Maar goed, De ring is terug en bij een verbaasde familie hihi. Prachtig om zo'n vondst weer terug te bezorgen.

Een week later zijn we bij een nabij gelegen boer geweest en even gevraagd of we op zijn akker mocht zoeken. De boer wist van de buurman dat er een ring was gevonden. Hij vertelde me dat de boer waar we de ring hadden gevonden had gezegd dat zijn vader de ring heeft gekregen. En het mooiste was dat zijn vader de ring van zijn moeder ook nog had. De ringen zijn een lange tijd van elkaar gescheiden geweest en ze zijn nu weer bij elkaar. De ring is waarschijnlijk verloren geweest tijdens het Lammeren Vangen van schapen. Eind goed !, al goed !.

Bennie, Emiel, Jan, Bert Jan en Martin... www.ouweduiten.nl

.

" Een Buitengewone Vondst in Sneek... "Vondst van Bennie.

Het was  Zaterdag 3 Februari 2007, Emiel en Bennie waren gaan zoeken. Het was 1 a 2 graden boven nul en Ik (Jan) besloot niet mee te gaan. Ik heb geen goede warme Thermos kleding en ik weet van me zelf dat we toch wel weer na 2 a 3 uur weer op weg naar huis gaan omdat het gewoon te koud is. Bert Jan ging ook niet hij had toen last van een ontstoken Spier in zijn Rechter been. Hij moest zich van de dokter ontzettend rustig houden anders kon het een langdurige kwestie worden. Bert jan baalde als een stekker maar ja... Het is niet anders.  Bennie en Emiel besloten maar wat in de buurt te blijven en ze gingen naar Sneek te zoeken op een Bouwput waar een stuk weg aan de Rondweg word gekoppeld. We zijn alle vier lid van een 2 verenigingen in Sneek, Historisch Sneek en Archeologisch Steunpunt Sneek, dat is een dochter vereniging van Historisch Sneek. Daar zijn we 1 keer in de maand bij elkaar om over zoekplekken te praten en aankomende bouwputten. De vereniging doet er veel aan zodat als er BV: een nieuwe riool word aan gelegd of een nieuwe wal beschoeiing dat we daar mogen zoeken. Bij de bouwput waar Emiel en Bennie die Zaterdag waren te zoeken, wisten we al via de vereniging dat daar 2 Terpen moest liggen. Ze spraken over een Kleine en een Grote Terp. De Archeologen Wisten niet wat de oudste terp was, was het nou de kleine of de Grote terp.

Emiel en Bennie aan de zoekstok. Na een uurtje zoeken kwam Bennie op een stuk vlakke grond wat ongeveer 30 a 40 cm is afgeschraapt. Na wat waardeloze piepjes vond Bennie een Karolingische Munt Fibula van 25 mm.


Karolingische Munt Fibula - 25 mm - 900 a 1000 Na Christus.

Hij wist dat dit zo'n 1000 a 1100 jaar oud oud was maar niet hoe zeldzaam deze was. Bennie en Emiel waren na een paar uur gestopt want er was niet veel te vinden. Bennie is met de Munt Fibula naar ons vereniging geweest en die vertelden dat deze vondst zeker moest gemeld worden. Ook ander zoekers zeiden dat. Bennie is de Vrijdags 9 Februari naar het A.R.C. (Archaeological Research & Consultancy) geweest in Groningen. Na het bezoekje in Groningen heeft Bennie de Munt Fibula uit geleend 2 maanden als bruikleen voor onderzoekingen. En word ook vakkundig schoon gemaakt. De mensen daar vroegen een aantal vragen aan hem waar hij ongeveer de Munt Fibula heeft gevonden. Na Bennie zijn antwoord was het nu heel duidelijk geworden wat nu de oudste terp was. De grote terp was het oudste. Door om goed met de echte archeologen mee te werken is het voor die mensen zulke informatie ontzettend belangrijk. Bennie kreeg een "Bruikleenovereenkomst" mee. Daarin staat het volgende verhaal.



Bron A.R.C.

Na een Definitief Archeologisch onderzoek aan de rijksweg A7 te Sneek is door Bennie P op de omliggende terrein gezocht met een Metaaldetector. Tijdens 1 van de zoekacties heeft hij een Munt Fibula van lood-tin gevonden. Aangezien de Fibula direct te associëren valt met de aangetroffen terp, vertegenwoordigt deze een belangrijke wetenschappelijke waarde.

Derhalve verleent dhr. Bennie P toestemming aan het ARCbv  om gedurende twee maanden de Fibula te reinigen, te onderzoeken, te documenteren en de gegevens op te nemen in de eindrapportage van de opgraving. ARCbv garandeert dat de munt Fibula met de uiterste zorg worden bestudeerd en binnen de gestelde tijd wordt geretourneerd.


-----------------

Bennie, Emiel, Jan, Bert Jan en Martin... www.ouweduiten.nl

.

" Zo dik als een Wilhelmina Pepermuntje... " Vondst van Emiel

Het was maandag 21 maart 2004, de lente begon volgens de kalender en het weer was er ook na.

We hadden een vrije maandag genomen omdat we gezellig met ons allen zijn wezen te stappen. Een tijdje terug was ik samen met mijn maatjes aan het zoeken geweest op een akker in Zuid west Friesland. We zoeken meestal met ons vieren. Daar vond mijn maatje Bennie in een  paar dagen een 40 tal duiten en daarna vond ik 1 zilveren gulden van 1735 in slechte staat. Daarnaast ook nog een Zweedse ore van 1620. Een ander maatje Bert Jan vond 2 laadpijpjes van een musketgeweer. Bennie had gehoord van een collega dat zijn zwager veel pijpenkoppen vond op zijn akker. Hij weet van zijn ouders dat op deze akker vroeger waarschijnlijk stratendrek is gedumpt via schepen uit Amsterdam of Groningen. Stratendrek is stads afval. Naast deze akker ligt een sloot. Aan de andere kant van de sloot ligt ook een akker en Bennie zei de 21ste maart “we kunnen daar ook wel even kijken”. Ja goed idee… maar hoe komen we daar. Wij wat zoeken maar op dat moment stopte we bij een boerderij. Daarnaast lag ook een akker en die zag er ook mooi uit. Dus we konden twee kanten op als we de boer niet kon vinden.

We belden aan en de vrouw des huizes kwam vriendelijk bij de deur. We vroegen aan haar dat we graag wouden zoeken op die akker. Ze wees ons de weg naar de schuur waar haar man zich bevond. De boer kwam lachend naar ons toe en zei “Manne,.. zeg het eens !. We vroegen aan hem of we mochten zoeken op de naast liggen akker van zijn boerderij. Nou.. hij zei, die is niet van mij die is van iemand die woont 5 km verder op. Maar die aan de sloot is wel van mij. Dus wij helemaal enthousiast  en hij zei ook dat de andere kant van zijn buurman was en die was aan het gieren in zijn land. En het geluk was ons nabij,het ging om de akker van de boer die aan het gieren was. Toen we bij de akker aankwamen stopte de boer uit zijn trekker en wij legden hem uit wat we wilden gaan doen. Hij zei daarop “Ja natuurlijk jongens.. Als je goud vind kom je maar even langs gna gna “. Dus wij aan de zoekstok, dit keer met zijn drieën. Een andere maatje Bert Jan moest werken. Hij vroeg aan mij of ik zijn garrett gti 1500 eens wilde proberen. Dat wilde ik wel en leende mijn detector x550 uit aan Emiel die nu zo’n 6 weken zoekt met een oude white waar 1 knopje op zit. Na de eerste uur zoeken waren de eerste ouweduiten alweer gevonden. Duurde nog een uurtje en toen riep Emiel mij, hij stond gebaren te maken zodat ik daar uit kon begrijpen dat ie een grote munt gevonden had. Toen ik de munt in mijn hand kreeg en hem wat schoon veegde zag ik er een gezicht op staan, zo dik als een wilhelmina pepermuntje. Ik zei dit kan wel eens Romeins zijn. Hij maakte de munt nog wat schoner in de na bij gelegen sloot en toen zagen we het duidelijk dat het om een Romeinse munt gaat. Emiel bleef rustig en vroeg hoe oud hij kon zijn. Ik zei zo’n 2000 jaar oud ?.. Ik heb nog nooit zo iemand zien schrikken op een akker. Ha ha. We waren er alle vier van geschrokken want, als er een ligt kan er ook meer liggen.

Na een paar uur gingen we naar huis. Emiel heeft hem schoon gemaakt en daar kwam deze prachtige zeldzame Romeinse munt te voorschijn.

Caligula op een podium 5 soldaten toesprekend.

Caligula (37-41 n.Chr) geslagen in 37-38 n.Chr.

Woensdag 23ste maart zijn Emiel en ik  met de munt naar de boer geweest. Zijn vrouw was in de tuin bezig en kwam al lachend naar ons toe en melde ons dat haar man in het land aan het gieren was. Maar dat maakte niet uit en we lieten de vrouw de munt zien. De moeder kwam ook aan gelopen en vond het prachtig. Na een 15 min met vrouw en moeder hebben gepraat, kwam de boer al met zijn grote tracktor op zijn erf. Stapte uit en zei “Worden we rijk ?.” Wij schoten in de lach nee dat niet maar bekijkt u deze munt maar eens. Toen we hem vertelde dat het rond de jaar telling is gemaakt, fronste hij zijn wenkbrauwen eens flink op. Wauw.. en dit lag op mijn akker ???..  

We hebben nog even wat gepraat en de boer vertelde ons dat dit de eerste keer dat er maïs had opgestaan. Ook dit jaar zet hij er weer maïs op en hij vond het goed dat we na de oogst er weer op mochten zoeken. Nu wordt het voor de 2de keer om geploegd vertelde hij ons dus misschien hebben jullie straks nog meer kans. Na een uurtje zijn we weer naar huis gegaan. Iedereen van ons vieren had wel wat gevonden. Op een moment hoor ik weer Emiel roepen. Hij stond weer gebaren te maken zodat ik daar weer uit kon maken dat ie een grote munt had gevonden.Hij zei  “Ik heb weer zo’n grote gevonden, alleen deze met blote oog “. Ik bekeek de munt en ja hoor weer een Romein. Deze was erg slecht en kon zien dat het gezicht naar rechts keek.

De zaterdags 26ste zijn we met ons vieren er weer naar toe gegaan. Ik vond een dubbeltje van 1849 en Bennie vond een vreemd muntje van zilver. Alleen hij vond deze muntje met een stukje eraf. Het is een muntje van 2/3 Arendsgroot van Margaretha II van Constantinopel (1244-1280), muntplaats Aalst. Maar bij het schoonmaken brak hij helaas ook in tweeën. Er werd mij ook verteld dat het muntje sprekend op die van Kuinre leek.

Bennie en Bert Jan kwam al snel aan gesneld om te zien wat voor munt het was. Iedereen was helemaal verrast !. Waar zijn we in hemelsnaam op beland. Maar met overrompelde gedachten gingen we naar huis en de Zondags waren we er weer vroeg bij. Ook waren we er weer met ons vieren en we zochten zo goed de akker af  dat we niks wilden laten liggen. Ik vond een 2 stuiver stukje van Hollandia en 2 dubbeltjes van Wilhelmina 1905 en 1925. Ook weer veel duiten maar helaas geen andere Romeins materiaal. Maar we gaven de moed niet op. Maandags de paasmaandags gingen we weer naar ons akkertje. Bert Jan was ziek geworden en wilde niet. Ook wij vonden weer wat duitjes en we wisten nu wel dat het akkertje zo goed als leeg was gezocht.

De Woensdags knapte Bert Jan wat op en had zijn vondsten van zondag aan de kant gezet. Terwijl hij zijn vondsten wat schoon maakte schreef hij mij een smsje. “Ik weet het niet zeker maar ik heb ook een dikke munt met een kop er op”. En hij is kleiner schreef hij mij. Ik naar hem toe gesneld en…. Ja hoor weer een Romeinse munt. Ook deze stond met het gezicht naar rechts en had een puntige kroontje op zijn hoofd. Deze munt is zo’n 30 a 32 mm. Deze munt is de :

Dubbele  Sestertius Postumus Fides Militum.

Postumus regeerde van 259 – 268 n.C


Ook hebben we bij het Penning Kabinet deze vondst gemeld. We hebben Dr. Gilles de Langen  Archeoloog van Friesland gebeld en Fries museum in Leeuwarden. Binnen kort gaan we met ons vieren naar het Fries museum. De numismaat  die wil graag met ons in contact komen. Misschien blijven de munten daar dan ook wel want verkopen aan een handelaar willen we niet. En hoe die munten daar gekomen  zijn word nog over gespeculeerd. Is het Terpen aarde of is het een route van de Romeinen door Friesland via het zuiden. Ook hebben we het akkertje een jaar later weer af gezocht maar we hebben geen romeinse munt naar boven gehaald. Volgende seizeoen proberen we het noge een keer... je weet maar nooit. We zijn er ook achter gekomen dat het om terpen aarde gaat wat verscheept is naar een plek waar geen terpen zijn in Friesland.

Al met al een super vondst waar we nog steeds dagelijks over spreken.
Jan, Bennie, Bert Jan, Emiel en Martin... www.ouweduiten.nl

.

"Zo dat is snel ??, de koffie is nog niet eens klaar !... " Vondst van Bennie

Het was eind Juli 2010. Jan kreeg een emailtje van een land eigenaar uit Hartwerd.
"Geachte Heren

Mijn vrouw heeft twee gouden ringen verloren in onze stal. Een van onze koeien was aan het bevallen en mijn vrouw heeft haar ringen op een tafeltje gelegt.
Door de drukte heeft zij, de dieren arts of ik zelf tegen het tafeltje gestoten en nu liggen de twee gouden ringen in het stro.
Kunnen jullie de ringen met jullie metaaldetector terug vinden ?.
Met vriendelijke groet,

Hans Hettinga - Hartwerd"


Na het lezen van het bericht heb ik gelijk gereageerd.

"Hallo Hans,

Natuurlijk willen wij jou helpen om de verloren ringen terug te vinden.
Ik begrijp dat de ringen verloren zijn in uw stal en tussen het stro ligt.
Het probleem om ze te vinden in een stal kan problemen geven omdat in het beton, beton ijzer zit.

Door het beton ijzer gaat onze metaaldetectoren kompleet over hun nek en het bemoeilijkt het terug vinden van de ringen.
Wat u wel kunt doen is het volgende. U moet alle stro uit uw stal halen en op een gras veldje uit spreiden.
Als u dat gedaan hebt, kunnen wij de ringen terug vinden.

Met vriendelijke groet,
Jan - ouweduiten.nl"


Na een 5 a 6 weken (halverwege September) kreeg ik van de heer Hettinga een bericht retour en hij had het stro verspreid over een stukje land. En vroeg aan Jan wanneer we konden komen.
Jan schreef Hans het volgende:

"Hallo Hans,

Wij kunnen nu a.s. Zondag wel bij u langs komen.
Wij komen met drie personen en drie metaaldetectors.
Dan moeten wij ze zeker wel vinden.

Jan"

Bennie, Bert Jan en Jan zijn naar Hartwerd toe gereden en de Heer en Mevr plus dochter kwamen naar buiten toe en verwelkomde ons.
Na even te hebben gepraat pakten we onze detectors, koptelefoons ,scheppen en laarsen.
Het was vrij koud en het zoeken kon beginnen. Het veldje stro was ongeveer 4 bij 10 meter.
Bert jan begon aan de linker kant. Jan aan de rechterkant en Bennie in het midden.
De tijd verstreek en we waren al 45 min aan het zoeken en we zochten elke cm af.

De vrouw melde ons dat ze gauw even koffie ging zetten en toen ze weg liep vond Bennie de eerste gouden ring.
" Zo dat is snel ??, de koffie is nog niet eens klaar ! riep de vrouw !.

Ze liep gauw naar Bennie om de ring te ontvangen en Bennie zocht verder en de vrouw trok een heeeel blij gezicht.
Na een 10  minuten vond Bennie de andere ring ook, ze lagen vlak bij elkaar in het stro.
"Oh, wat geweldig !!!"  zei de vrouw.

De vrouw was ontzettend blij dat ze haar ringen weer terug had. Een van de ringen was een erf stukje en de andere een trouwring.
Nadat we onze spullen weer in de auto hadden gedump hebben we genoten van een lekker stuk appeltaart met koffie en een biertje.
Na een paar uur met de mensen te hebben gepraat over onze vondsten in al die jaren wat wij hebben gedaan zijn we naar huis gekeert.
Ze waren zo blij en vroegen ons wat er voor moesten hebben. Wij wilden geen geld en waren al blij met een bakje koffie.
Een aantal weken later kregen we een lekker kratje bier die wel met elkaar hebben op gedronken.


Jan, Bennie, Bert Jan, Emiel en Martin... www.ouweduiten.nl

.

Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu Site Meter